ارزهای فیات چیست

ارز فیات چیست ؟

ارز فیات (Fiat currency) ارز فیزیکی است که توسط دولت ها چاپ شده و بر خلاف پول های سنتی ، با طلا و نفت و غیره پشتیبانی نشده ، بلکه توسط دولت تولید کننده آن پشتیبانی می شود . ارزش پول فیات از رابطه بین عرضه و تقاضا و ثبات دولت صادر کننده ناشی می شود ، نه ارزش کالاهایی که از آن حمایت می کند ، این پول ها (ارزهای با پشتوانه) در واقع بهای همان کالایی هستند که توسط آن پشتیبانی می شوند . اکثر پول های کاغذی مدرن ارز های فیات هستند مانند دلار آمریکا و یورو و ….

کلمه “فیات” از زبان لاتین آمده است و اغلب به عنوان فرمان “باید” یا “بگذارید انجام شود” ترجمه می شود .

ارز فیات چگونه کار می کند ؟

پول فیات فقط ارزش دارد زیرا دولت آن ارزش را حفظ می کند ، یا به این دلیل که دو طرف در یک معامله درمورد ارزش آن توافق دارند.

از بعد تاریخی ، (دولت کوین های خود را  از کالا های فیزیکی با ارزش ، مانند طلا یا نقره یا پول کاغذی چاپ می کند که می تواند برای مقدار مشخصی از کالای فیزیکی باز خرید شود ) پول فیات غیرقابل برگشت است و قابل بازپرداخت نیست .

از آنجا که پول فیات با ذخایر فیزیکی مانند ذخایر ملی طلا یا نقره ارتباطی ندارد ، باعث می شود که به دلیل کاهش یا افزایش تورم ، بی ارزش شود ، و این باعث بی اعتمادی مردم کشور نسبت به پول خود می شود ، اگر مردم ایمان خود ، به ارزش پول ملی کشور را از دست دهند ، باعث بی ارزش شدن پول می شود ، ولی در مورد ارزهای با پشتوانه این مشکل به وجود نمی آید .

دلار آمریکا به عنوان پول فیات و رایج جهان در نظر گرفته شده است که برای بدهی های خصوصی و عمومی پذیرفته شده است . بسیاری از دولت ها ارز فیات صادر می کنند ، سپس با تعیین آن به عنوان استاندارد بازپرداخت بدهی ، آن را پول قانونی می خوانند .

در اوایل تاریخ ایالات متحده ، پول این کشور توسط طلا (و در برخی موارد نقره) حمایت می شد ، دولت فدرال در سال ۱۹۳۳ با تصویب یک قانون اضطراری بانکداری اجازه نداد که شهروندان بتوانند ارز را به پشتوانه طلای دولت مبادله کنند . استفاده از استاندارد طلا که توسط پول آمریکا و طلای فدرال حمایت می شد ، در سال ۱۹۷۱ کاملاً برچیده شد . از آن زمان دلار آمریکا به پشتوانه ی حمایت کامل دولت آمریکا از ارزش برخودار است و نه به پشتوانه ی طلا و نقره .

جوانب مثبت و منفی پول فیات

پول فیات اگر بتواند نقشهایی را که اقتصاد یک کشور در واحد پولی خود به آن نیاز دارد مانند : حفظ ارزش ، ارائه حساب عددی ، تسهیل ارز و بازپرداخت ها را به خوبی بازی کند ، میتواند به عنوان یک پول قانونی و مناسب مورد استفاده قرار گیرد .

ارزهای فیات از ابتداری قرن بیستم تا حدودی برجسته شدند زیرا دولت ها و بانک های مرکزی به دنبال عایق کردن اقتصاد خود از تأثیر بد رونق و شلوغی های چرخه تجارت بودند . از آنجا که پول فیات وابسطه به منابع کمیاب یا ثابت مانند طلا نیست ، بانک های مرکزی کنترل بیشتری بر عرضه آن دارند و این به آنها قدرت مدیریت متغیرهای اقتصادی از جمله عرضه اعتبار ، نقدینگی ، نرخ بهره و سرعت پول را می دهد. به عنوان مثال ، ایالات متحده می تواند از ارز فیات خود برای پایین آوردن نرخ تورم استفاده کند .

با این حال ، بحران وام مسکن در سال ۲۰۰۷ و به دنبال آن ارزش پول ، این اعتقاد را در بین مردم ایجاد کرد که بانک های مرکزی می توانند با تنظیم عرضه پول مانع از رکود شوند . به عنوان مثال ، ارز وابسطه به طلا به دلیل محدود بودن عرضه طلا ، نسبت به پول فیات با ثبات تر است .

مردم کشور زیمباوه نمونه ای از این بحران در اوایل سال ۲۰۰۰ بودند ،  در پاسخ به مشکلات جدی اقتصادی ، بانک مرکزی کشور شروع به چاپ پول با سرعتی سرسام آور و بدون حساب و کتاب کرد که منجر به افزایش نرخ تورم بین ۲۳۰ تا ۵۰۰ میلیارد درصد در سال ۲۰۰۸ شد . قیمت ها به سرعت افزایش یافته و مصرف کنندگان مجبور بودند کوه بزرگی از پول را به سختی حمل کرده و طور مثال در ازای یک کیلو گوشت بدهند ، در اوج بحران ، ۱ تریلیون پول زیمبابوه ارزش ۴۰ سنت دلار آمریکا را داشت.

اشتراک گذاری این پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *